Handbrandmelders

Handbrandmelders (ook wel drukknopmelders genoemd) zijn manueel bediende apparaten waarmee personen die een brand ontdekken direct het brandalarm kunnen activeren. Ze zijn een verplicht onderdeel van elke branddetectie-installatie in België.

De norm NBN S 21-100 schrijft voor dat handbrandmelders moeten worden geplaatst op een hoogte van circa 1,5 meter boven vloerniveau, nabij elke uitgang van het gebouw, aan elke verdieping nabij de trappenhuizen, en op zodanige wijze dat de loopafstand tot de dichtstbijzijnde handmelder maximaal 30 meter bedraagt.

Er bestaan twee types handbrandmelders: direct-actie melders (het alarm wordt onmiddellijk geactiveerd bij indrukken) en tweefase-melders (er is een tweede handeling nodig om vals alarm te voorkomen). In België worden voornamelijk direct-actie melders toegepast.

Handbrandmelders moeten voldoen aan de Europese norm EN 54-11 en zijn voorzien van een rode behuizing met duidelijke bedieningsinstructies. Na activering blijft de melder in alarmstand tot hij handmatig wordt gereset door een bevoegd persoon.

Het is belangrijk dat handbrandmelders regelmatig worden getest als onderdeel van het onderhoudsprogramma van de branddetectie-installatie. De norm NBN S 21-100 schrijft een driemaandelijkse functionele test voor van minimaal 25% van alle handbrandmelders, zodat alle melders jaarlijks worden getest.