Brandbare Gevelbekleding & Gevelbranden

Gevelbekleding en -isolatie vormen een specifiek brandveiligheidsrisico omdat zij brand via de buitenzijde van het gebouw kunnen verspreiden, buiten de interne compartimentsgrenzen om. De Grenfell Tower ramp in Londen (2017) toonde op tragische wijze aan welke gevolgen brandbare gevelbekleding kan hebben.

In België worden de eisen aan het brandgedrag van gevelmaterielen bepaald door de Basisnormen (KB 07/07/1994 en wijzigingen). De materialen worden geclassificeerd volgens de Europese norm EN 13501-1, die de reactie bij brand beoordeelt op basis van brandbaarheid, rookproductie (s) en het produceren van brandende druppels (d).

Voor hoge gebouwen (hoogte > 25 meter) eisen de Basisnormen dat gevelbekledingsmaterialen minimaal klasse A2-s1,d0 behalen, wat betekent dat ze beperkt brandbaar zijn, weinig rook produceren en geen brandende druppels vormen. Voor lagere gebouwen zijn de eisen minder streng maar nog steeds significant.

Naast de reactie bij brand moet de gevelconstructie als geheel voorkomen dat brand zich verticaal verspreidt van het ene compartiment naar het andere. Dit wordt bereikt door brandwerende borstwering, horizontale barrières (firebreaks) in de spouw en het correct aansluiten van de gevel op de brandwerende vloeren.

Bij renovatie van bestaande gevels is bijzondere aandacht nodig: het aanbrengen van nieuwe isolatie of bekleding mag de brandveiligheid niet verslechteren. Een brandtechnische analyse van de volledige gevelopbouw is aanbevolen.