Brandcompartimentering

Brandcompartimentering is een fundamenteel principe in de passieve brandbeveiliging. Het houdt in dat een gebouw wordt opgedeeld in afzonderlijke compartimenten door middel van brandwerende wanden, vloeren en deuren. Het doel is om de verspreiding van brand en rook te beperken tot het compartiment van oorsprong, waardoor bewoners meer tijd krijgen om te evacueren en de brandweer effectiever kan optreden.

De Belgische Basisnormen bepalen de maximale oppervlakte van brandcompartimenten afhankelijk van het type gebouw en de bestemming. Voor een middelhoog gebouw met kantoorbestemming mag een brandcompartiment bijvoorbeeld maximaal 2.500 m² bedragen.

Alle openingen in brandwerende scheidingselementen, zoals deuren, ramen, doorvoeringen en ventilatiekanalen, moeten dezelfde brandwerendheid bieden als het element zelf. Dit vereist een geïntegreerde aanpak waarbij alle disciplines — architectuur, stabiliteit en technieken — samenwerken.